همکاری کامران و هومن در پروژه ی مایکلی eMJey؟!

بیتا، مدیر بخش انگلیسی سایت eMJey در کالیفرنیا، روز جمعه 28 مرداد ماه در اولین اجرای زنده ی آلبوم "بیست" از کامران و هومن، که در کلوپی در Orange County با شرکت حدود چهارصد نفر برگزار میشد، حضور یافت.

بیتا در بین اجرای آهنگها، پاکتی را که حاوی عکسی از او در کنار مایکل جکسون بود، به هومن تحویل میدهد.

"پاکت را بالا گرفتم تا هومن آن را از من تحویل بگیرد. او پرسید که آیا پاکت مال اوست. با تایید من پاکت را گرفت و چند قدم عقب تر رفت و پاکت را باز کرد."

"هومن با دیدن این عکس بسیار خوشحال شد و عکس را از داخل پاکت بیرون آورد و به تمام حضار نشان داد."

بیتا همچنین کامران و هومن را از پروژه ی جدید eMJey باخبر ساخته است. همکاری این دو هنرمند جوان در این پروژه ی مایکلی، ما را خوشحال خواهد کرد.

کامران و هومن: مایکل جکسون برای ما سمبل خوبی است

در مصاحبه ای که کامران و هومن در شبکه طپش داشتند به ستایش و تمجید از مایکل جکسون پرداختند. علیرضا امیرقاسمی مجری برنامه در این مصاحبه از آنها پرسید که دلیل تقلید حرکات آنها از مایکل جکسون چیست. او مستقیما به حرکات هومن در ویدیو کلیپهایش اشاره کرد. هومن در جواب گفت "به هیچ وجه قصد نداشته و ندارم که این موضوع را القا کنم که دارم مایکل جکسون می شوم. همانطوری که مایکل جکسون از جیمز براون و دیگر بزرگان عصر خود تاثیر گرفته است، من هم از کودکی از او تاثیر گرفته ام." او اضافه کرد "یادم می آید پیش از خروج از ایران با مشاهده ویدیوی Thriller جذب او شدم و پس از مهاجرت به کانادا آلبومهای Bad و Dangerous و آلبومهای بعدی را یکی پس از دیگری شنیدم و لذت بردم. اما بیشتر از موسیقی و حرکاتش، شخصیت و رفتار او تحسین برانگیز است." کامران نیز گفت "همه خانواده ما از طرفدارهای مایکل جکسون هستند. هرچند یک دنیا تحت تاثیر مایکل قرار گرفته اند، که با مشاهده شبکه MTV می توانید این موضوع را درک کنید، اما خیلی ها مثل هومن به دنبال جزئیات رفتارهای او هستند. او خیلی در باره مایکل مطالعه می کند. گاهی هومن می آید و به ما می گوید ببینید، اینجا را بخوانید، مایکل جکسون فلان قدر به کودکان کمک کرد، مایکل جکسون فلان پروژه خیرخواهانه را انجام داد." کامران در جواب سوالی که به بازوبند مایکلی اشاره داشت گفت که این بازوبند اشاره ای نمادین به صلح دارد.

برای این دو هنرمند جوان آرزوی موفقیت می کنیم

علیرضا:خوش امدید به برنامه ی un-cut برنامه ای که سعی می کنه هر هفته چهره های محبوب شمارو در مقابل دوربین قرار بده و سوالاتی بکنیم که مدتهاست شما می خواید ازشون بپرسید و اونا شاید تا به حال به این سوالات جواب نداده باشن ومهمانان این هفته ی ما دو چهره ی محبوب-موفق و پر هیاهو هستن:کامران و هومن

علیرضا:سلام خیلی خوشحالم که باهاتون صحبت می کنم.خیلی سخته تا حالا من با دو نفر هم زمان در این برنامه صحبت نکرده بودم در این حالت...

کامران:سلام.خیلی خوشحالیم که اینجا هستیم و باهات صحبت می کنیم ما برنامه ی شمارو تا اونجایی که بشه دنبال می کنیم و می دونم که تا حالا با دو نفر صحبت نکردی ولی ما دو برادر هستیم که قلبامون یکیه.

علیرضا:بسیار عالی.اول می ریم سراغ سوالایی که ۵۰-۶۰ بار حداقل جوابشو دادید.اسمتون-فامیلیتون-بچه ی کجا هستید-چه طور شد که وارد موسیقی شدید؟

کامران:من برادر بزرگتر هستم.اسمم کامرانه کامران جعفری-متولد ۲۵ نوامبر که میشه ۴ اذر.

هومن:من هومن جعفری هستم بعضی ها ou می نویسن ولی من oo می نویسم

کامران:اگر لاتین بخواین بنویسی با دو تاo می شه.

علیرضا:مطمئنا یک واو داره

کامران و هومن:

کامران:دوتاییمون تهران به دنیا اومدیم و افتخار می کنیم ایرانی هستیم.خونمون هم گیشا بود خیابونه سی و یکم که الان اسمش مثل اینکه عوض شده شده کوی نصر.

علیرضا:پلاک؟

کامران:پلاک یادم نیست من ۹ سالم بود و هومن ۶ سالش بود که از ایران اومدیم بیرون و به کانادا رفتیم بزرگ شده ی کانادا هستیم شهر موتریال.۸ سال اون جا مقیم بودیم.،مدرسه رو زبان فرانسوی خوندیم کالج هم فرانسوی رفتیم چون کانادا اون قسمتی که ما بودیم زبان اولشون فرانسویه،سال ۹۴ بود که کوچ کردیم به ونکوور کانادا که یکی از قشنگ ترین شهرهای دنیاس.

علیرضا:(رو به هومن)ماه-سال؟

هومن:۲۳ نوامبر.چون تولد ما ۲۳ و ۲۵ بیشتر اوقات تولدمونو یکی می گرفتیم،دوستای من و کامران میومدن.۲۴ نوامبد تولد می گرفتیم

علیرضا:اخلاقها شبیه هست؟

هومن:شبیه هست ولی...چه جوری بگم!

کامران:من خودم می تونم از طرف خودم بگم خودمو خیلی نزدیک به داداشم می دونم اخلاقها رو دقت نکردم شاید چون مسئله ی بزرگی نبوده دقت نکردم.

علیرضا:نه...کلا اخلاقها شبیه هست یا نه؟به هم نزدیکین از نظر اخلاق؟

کامران:خوب نه شاید ۹۸٪ شبیه هم باشیم ولی خوب از یک نظرهایی با هم فرق داریم هر کدوممون روح و جسم و اخلاق متفاوتی داریم ولی بسیار شبیه به هم هستیم.

علیرضا:چیتون با هم فرق داره؟

کامران:هومن قلب خیلی بزرگی داره

هومن:نه نه نه من اینو بگم که کامران قلبش خیلی بزرگه.

کامران:نه من می خواستم اینو بگم که....حالا نگین چون برادرن و اینا...نه...ولی داداش من جوریه که من واقعا افتخار می کنم که روی صحنه در کنارشم و خودمو می بینم و این که خودمو می بینم چون از نظر سلیقه بسیار شبیه هم هستیم و هومن انسان خوبیه قلب خوبی داره و اون نمره یکه توی قلب من و خود من ازش خیلی ممنونم واقعا می گم هر روز من ازش یاد می گیرم و این خیلی نعمت بزرگیه که خدا به من داده.

علیرضا:کدوم سخت گیرتره؟

هومن:هر دومون ولی در فیلدهای مختلف.

علیرضا:خوب توی چه فیلدی؟تو توی چه فیلدی سخت گیری؟

هومن:مثلا ما داریم یه موزیک ویدئو می سازیم مثلامن حواسم نیست کامران می گه اینجا رو باید عوض کنیم یا کامران حواسش نیست من می گم...

علیرضا:یعنی وسواسی هستید؟

هومن:بله وسواسی هستیم خیلی.بعضی اوقات من یه چیزایی رو می بینم که کامران نمی بینه اون یه چیزایی رو می بینه که من نمی بینم.

علیرضا:خوب این از نظر کاری بود.توی زندگی...مثلا امروز می خواید برید بیرون.توی یک خونه زندگی می کنید دیگه درسته؟

هومن:بله دو تا سگ هم داریم

علیرضا:ok حالا مثلا امروز می خواید برید بیرون کی زودتر حاضر میشه؟؟

کامران:سوال خوبیه. می دونید اگه من زودتر جواب بدم یا هومن فکر کنم دو تامون یکی جواب بدیم.من نمی تونم بدون هومن حاضر شم هومنم فکر نکنم بتونه بدونه من حاضر شه

هومن:موهای همدیگه رو درست می کنیم.چون سخته من بلد نیستم سشوار بگیرم بکشم.

بعضی وقتها کامران زودتر اماده میشه بیشتر وقتها من.

کامران:من فکر می کنم هومن زودتر اماده میشه ولی وقتی برای رفتن روی صحنه باشه مکافات های خودشو داره یعنی اخرین کارایی که باید انجام بدیم به هم احتیاج داریم مثل یک اینه.باهم از خونه میایم بیرون ولی هومن زودتر اماده میشه.

علیرضا:کدومتون بیشتر احساسی هستید؟

هومن:دو تامون احساسی هستیم ولی فکر کنم کامران بیشتر.

کامران:(با خنده)منظورت ضعیف تره؟

هومن:نه ضعیف تر نیست.....

کامران:دو تامون احساسی هستیم ولی من فکر کنم من بعضی وقتا زیادی احساسیم.

علیرضا:چی اذیتت می کنه؟

کامران:هیچی.

علیرضا:یعنی هیچ چیزی نمی تونه تو رو اذیت کنه؟

کامران:چرا اذیتم می کنه ولی با یک نفس عمیق و دعا ازش می گذرم.چرا ناراحتم می کنه هر روز صبح که تلویزیون رو روشن می کنم چیزایی می بینم که ناراحتم می کنه یا چیزایی می شنوم که قلبم می شکنه اینا هر روز هست ولی امروز که به این سن رسیدم....حالا شاید این حرفی که بزنم بگن برای ما شده بابابزرگ و شاید بگن تو توی اون سنی نیستی که این فکرو بکنی ولی خوشحالم که امروز این فکرو می کنم که بعضی وقتها ادم باید نفس عمیق بکشه و فکرشو مثبت کنه و دعا کنه برای شخصی که حتی اگر اشتباه کرده یا دلی شکسته فقط با یک دعا و نفس عمیق.

علیرضا:(رو به هومن)خوب تو؟توام بابابزرگ هستی؟

هومن:ما هر دومون این جوری هستیم.فقط من این جوری نیستم.اگر پدرو مادرم زنگ بزنن خوشحال باشن اگر دوتاییمونم ناراحت باشیم اتوماتیک خوشحال میشیم

علیرضا:وابستگی وجود داره؟؟

هومن:دقیقا.

علیرضا:کدوم بیشتر؟به پدر یا مادر؟

هومن:دو تاشون فرق دارن اخه

علیرضا:کدوم بیشتر؟کدوم بیشتر می گن کامران جون یا هومن جون قربون شکلتون...عزیزم...

کامران:(با خنده)دوتاشون

هومن:مامانم،بابام که البته ولی مامانم که زنگ می زنه مثلا من صدام خسته اس زود می گه چی شده؟سرما خوردی؟نگران می شه

کامران:هر دوشون ارزش دارن من و هومن افتخار می کنیم.همه ی پدر و مادرها گلن و ارزش دارن ولی من و هومن فرزندهایی هستیم که افتخار می کنیم بهشون و هر چیزی خواستیم بهمون دادن حتی بیشتر هم دادن.

علیرضا:کامران تو چند ساله داری می خونی درسته؟هومن تازه شروع کرده یعنی نسبت به تو کمتر روی صحنه بوده.چند وقت بعده کامران اومدی؟

هومن:۱۷ سالم بود که توی بلک کتس شروع کردم.

کامران:ولی یک سال و نیم یا دو سال قبل از این هم در کانادا می خوند.

هومن:بیشتر انگلیسی می خوندم.

کامران:فارسی هم که می خوند اگر برنامه ای بود که من در اون زمان در گروه پرواز بودم در اخر برنامه میومد که همه ی هوش و حواس من و رامین به هومن بود.هومن می خوند اهنگای ما رو هم دوست داشت و می خوند ولی من هیچ وقت ندیده بودم که هومن ئاقعا وایسه و بخونه.یک سال که یه مسابقه ی هنری در high school داشت که من رفتم دیدم و واقعا سورپرایز شدم.این موضوع مال ۲ سال قبل از اینکه وارد بلک کتس بشیم بود.

علیرضا:خوب!الان با هم روی صحنه برنامه اجرا می کنید.مطمئنا به عنوان دو تا برادر نیستیت روی stage به عنوانه دو تا پارتنرید درسته یا نه؟

کامران:من خودمو می بینم هومنو می بینم.

هومن:اره منم همون کامرانیو می بینم مه تو خونه باهاش حرف می زنم،می ریم بیرون

کامران:من حرف شما رو می فهمم ولی می خوام یه چیزی رو به شما بگم که برای من خیلی مسئله احساسیه،اومدن روی صحنه با برادرم...روزی که تصمیم گرفتیم هومن باهامون باشه و من با هومن باشم یک خوشحالیه بزرگی که داشتم این احساسه بزرگ بود که امریکایی ها بهش می گنtrust اعتماد یعنی می دونستم مه اگر خودمو از پشت بندازم دو تا دست هست که منو بگیره.این مسئله روی stage ،چرا یک همراه می بینم هومنو ولی هومن همیشه هومن جعفری خون منه.

علیرضا:خوب روی stage با همیدهمیشه این اتفاق می افته که مثلا ۴ تا کتسرت پشت سر هم می ریدمردم داد بزنن کامران کامران یا هومن هومن چه احساسی به اون یکی دست میده؟

کامران:من پز میام.می گم داداشمو انقدر دوست دارن.

هومن:منم همین طور خوشحال میشم.من وقتی روی stage می رم همون شوخی هایی رو می کنم یا کامران با من می کنه که تو خونه می کنیم توی گوشی.وقتی می گن کامران انگار اسم منو گفتن.

کامران:من یه چیزی بهتون بگمبارها خیلی اتفاقها افتاده که واقعا هومن بدون اینکه بخاد خودش من خیلی طبیعی فهمیدم بیشتر از خودش هوای منو داره.

علیرضا:یعنی اصلا ناراحت نمی شید؟

کامران:نه اصلا.هومن نشون میده که چه قدر لذت می بره...

علیرضا:بالاخره احساسات دیگه کاریش نمیشه کرد.وقتی میری خونه تو فکرت هست که من چی کار دارم می کنم که اسم اون یکیو بیشتر صدا می زنن یا بیشتر مورد توجه و اهمیته.

کامران:نه فکر نکنم مسئله ای باشه برای ما.توی فکرم دنبالش می گردم می بینم اصلا نیست مطمئنم هومن هم همی طوره.

هومن:دقیقا.

علیرضا:خوانندگی بیشتر براتون مهمه یا برادر بودن؟

کامران و هومن:برادر بودن.

علیرضا:خوانندگی بیشتر براتون مهمه یا احساساته قلبتون؟

کامران:سوالتونو متوجه نمی شم.

علیرضا:یعنی با قلبتون بیشتر کار می کنید یا حرفه تون؟؟حرفه تون بیشتر براتون مهمه یا مسائل احساسیتون؟مثلا یه دختر خانومی با شما یا شما اشنا میشه می گه قربونه شکلت من دوست ندارم شما خوانندگی کنید شما هم عاشقش بشی یگی اقا احساساته قلبی من غلبه می کنه بر خوانندگی.

کامران:من فکر می کنم دلیل اینکه می خونیم احساسات قلبی منه.من کامرانو می گم...

علیرضا:کدوم مهمتره برات خوندنت یا قلبت؟

کامران:قلب باید بزنه که زنده باشمقلب به من احساس داده که به طرف خوانندگی برم.قلب بوده،احساس بودهکه به من گفته کامران تو لذت می بری وقتی می خونی انگار عقربه های ساعت وای میسه و بهشته.برای همین فکر می کنم این دو نا چیزه که خیلی به هم وصله.

علیرضا:می تونه کسی اینو ازت بگیره؟

کامران:کسی که منو دوست داشته باشه...پدرم،مادرم،خواهرم و برادرم و دوستانم که منو دوست دارن می دونن که من و قلبم یکی هستیم و من فکر نکنم کسی که واقعا کسی رو دوست داشته باشه بخواد از قلبش جدا کنه و باید خوشحالیه اون شخص رو بخواد.

علیرضا:شما هم همین طور؟

هومن:اون شخص اگه نخواد من بخونم پس یعنی اون اون جوری که من دوست دارمدوستم داشته باشه نداره

علیرضا:یعنی اگه عاشق کسی هم باشی بهت بگه نخون می گی good bye? مثلا بگه اقا یا من یا خوانندگی کدومو انتخاب می کنی؟

هومن:(با خنده)اخه برام پیش نیومده.

علیرضا:ok یکی از پر هیاهو ترین قسمت زندگی کامران و هومن رفتن به بلک کتس و جدا شدن از اونه.مطمئنا شنیدید حرفهایی که درباره ی شما در همین برنامه شد اگر هم ندیدید بهتون گفتن...چی شد که جدا شدید؟

کامران:اول می خوام درباره ی این بگم که گفتید شنیدید یا دیدید.من و هومن e-mail های زیادی گرفتیم همچنین تلفن ها و فکسهای زیادی گرفتیم.من برنامه رو خودم ندیدمولی شنیدم از طرف دوستداران کامران و هومن که یه کمی دلشون شکسته بود نه از ما یک احساس منفی گرفته بودن از کسانی که حرفایی زده بودند که دل دوستداران کامران و هومن شکسته بود...

علیرضا:صحبت های شهبال؟چه حرفیش به نظر تو اشتباه بود؟

کامران:من نیومدم اینجا که....بیبینید من و هومن دوست نداریم چیز منفی بگیم ولی می تونم دلیل خیلی منطقی رو بهتون بگم که دلیل دلیل این که کامران و هومن امروز در بلک کتس نیستن چیه!...اختلاف سلیقه!دوست دارم به طور خلاصه اینو بگم چون مسئله ی حساسیه من و هومن جوری تربیت شدیم که...می دونی همون جریان نفس عمیق و دعاسمن فکر کنم با یه نفس عمیق و دعا و یک لبخند بشه جواب خیلی مثبتی داد و خدایی نکرده دو تا جوون چیزی نگن که یک شخصیت دیگری رو پایین بیارن.اختلاف سلیقه...

علیرضا:اختلاف سلیقه از چه لحاظ؟

کامران: می تونه از خیلی لحاظها باشه... ولی من می تونم بگم اولیت دلیلش اختلاف هنریه.شعر-اهنگ-تنظیم-موسیقی.من دوست دارم با این جواب به قول معروف پرونده رو ببندم

علیرضا:خوب هومن مطمئنا اگر برنامه هم ندیدی فن هاتون بهتون گفتن به نظر تو کدوم حرف شهبال اشتباه بود؟

کامران:من یه چیزیم بگم که حرف اقای شهبال عزیز چه درست بوده چه نبوده ایشون یک منطقی برای خودشون دارن و ما احترام می ذاریم به منطقی که برای خودشون دارن ولی تا چه حدی این حرف درست بوده با نه من نمی خوام اونجا برم من به سوالاتی مه شما می پرسید جواب میدم.

علیرضا:ایا شهبال حرفی که زد درست بوده؟

کامران:کدوم حرفش؟

علیرضا:مثلا ای که من رفتم کامران و هومن رو انتخاب کردم و دعوت کردم به بلک کتس!

کامران و هومن:بله درسته

علیرضا:حرف دیگش این که اهنگهایی که کامران و هومن می خونن ساخته و پرداخته ی منه و من باید بابتش سهمی دریافت کنم و تا به امروز چیزی دریافت نکردم.

کامران:سوال اول اینکه:ایشون به ونکوور اومدن و ما رو دعوت کردن و اینجا باید بگم که هم من و هم هومن در نار موسیقی بودیم.کامران می خواست به ونکوور بیاد یه کمک رامین زمانی عزیز،به کمک ژاکلین عزیز،و به کمک دیوید بتساموی عزیز.هومن انگلیسی می خوند فارسی خیلی کمتر می خوند و همیشه من و رامین که مثل برادر بزرگ ماست می گفتیم هروقت این تصمیم رو گرفت که بیاد،بیاد و این که هومن به گروه اضافه شد پیشنهاد من و رامین بود و شهبال عزیز به ونکوور اومد منو که قبلا دیده بود صدامم شنیده بود،صدای من و هومنو با هم شنید اهنگ نرو رو براش خوندی،و این جوری نبوده که هومن یه گوشخ ی خونه بوده و یوهو تصمیم گرفته ،نه هومن ویدئوهاش هست صداشم هست که انگلیسی می خوند این از سوال اول و سوال بعدی...

علیرضا:شهبال می گه اهنگایی که شما می خونید مثلا اهنگ ملودی رو من واسه دخترم ساختم رو بچه ها می خونن هنوزم می خونن و از روش در امد دارن ولی من در امدی ندارم.

کامران:من دوست دارم یه چیزیو بگم که توی دلم هست حقیقت هم هستش که کسایی رو که ما باهاشون کار کردیم،گروه بلک کتس بودیم،اون زمان من و هومن اگر ملودی رو خوندیم اگر اهنگ،ویدئو و شعری که در زمان کامران و هومن بوده و دوستان شنیدن به وسیله ی صدای کامران و هومن بوده ما فکر می کنیم که کار گروهی بوده ما فکر می کنیم که اگر روزها،ساعت ها تا ساعت ۴-۵ صبح کامران و هومن در استودیو بودن با دیوید عزیزروی یک صدای کک کک کک درام کار می کردیم روی ملودی ها کار می کردیم به کمک دیوید به کمک شهبال فکر می کنم سهمی داشته باشیم که اگر شما دوست عزیز صدای کامران و هومن و تصویرشون رو دیدید ایا سهم ما نیست که اگر سال ها با هم کار کردیم اگر ساعت ها با هم بودیم...فقط کامران و هومن و شهبال نبودن خیلیه دیوید عزیز ۱۵ سال برای بلک کتس زحمت کشید که من و هومن فقط ۴-۵ سالشه شاهد بودیم که چه کمک هایی چه اثرهایی اضافه کرد به این اهنگا بنابراین اگر امروز من و هومن می ریم یه اهنگ می خونیم به نام دختر ایرونی یا ملودی،ملودی عزیز دختر نازنین شهبال،من فکر نمی کنم کار اشتباهی می کنیم که اگر سهمی داشتیم،سهم احساسی،سهم مالی که اصلا،شهبال زحمت کشید ۸۰٪-۹۰٪ رو ساخته و من فکر می کنم اگر صدای من و هومن باعث شد شما اون اهنگو بشنوید و تصویر ما،حتی از نظر قانونی هم ما هیچ کار غیر قانونی یا غیر انسانی نمی کنیم اگر ما یه کار گروهی شروع کنیم هر کدوممون یک قسمتشو به عهده بگیریم فکر می کنم تا اخر عمر باید حقشو داشته باشیم که اسمی ازش بیاریم.

علیرضا:صحبت از این بود که سهمی که باید شهبال بگیره،اسمون باز شده و یه شخصی از اسمون افتاده داره در صد زیادی رو بر می داره که متعلق به شهبال شب پره اس که اهنگ ساز وproducer این گروه هستش که اون شخص مطمئنا سعید صیام هست.

هومن:سعید صیام که ما عمو سعید صداش می کنیم ان قدر قلب خوبی داره که هر کاری کرده فقط کمک کرده و هیچی برای خودش نداشته از احساسش،از وقتش گذاشته.حتی پول هم گذاشته که کمک کنه و هیچ چیزی برای خودش نداره.انقدر قلبش خوبه که دلم یه جوری می شکنه که بگن...سعیدو نمی شناسن که این جوری می گن

کامران:علی جان من دوست دارم حرف هومنو تکمیل کنم. اگر می بینید من صحبت می کنم با اجازه ی هومنه چون من با هومن یه رابطه ای داریم که...

علیرضا:ندارید!

کامران:بله.ولی منو هومن که نداریم فکر می کنیم که ثروتمندترین...

علیرضا:نه ندار یعنی اینکه....

کامران:نه می دونم ندار هستیم یعنی خیلی با هم نداریم.ولی انسان وقتی ثروتمنده وقتی خوشبخته...من فکر می کنم خداوند کسایی رو دوره ما گذاشته،فرشته هایی رو گذاشته که ما به خاطر اونا الان اینجا هستیم.یکی از دلایلی که قلب من شکست به خاطر مصاحبه ای که دیدید این بود که این شخص که اسمون باز شده من بهش می گم فرشته.بله!اسمون یک شخصی رو اورد توی زندگی ما در وقتی که که من و هومن تصمیم گرفتیم به خاطر اختلاف سلیقه،نه پولی که بگیمok حالا اگه نریم موقعیت از دست میره نه اصلا.ما در سخت تریت شرایط تصمیم گرفتیم که ادامه ندیم با گروه بلک کتس به خاطر اختلاف سلیقه چون حق یک جسم و یک روح که توی این دنیا هست اینه که انتخاب کنه مخصوصا در کار هنری اختلاف ما انسانها به غیر از اینکه یکی کوتاه یکی بلند و یکی اقا یکی خانوم سبکمونه.اقای شهبال حقشه که ۴۰ ساله یک سبک رو داره نگه داره ولی ما هم حقمون هست دنبال چیزی که می خوایم بریم.

علیرضا:چند در صد شهبال در موفقیت شما نقش داشته؟

کامران:سوالتو جواب می دم ولی بذار اینو کامل کنم...من دارم میرم همون جایی که اسمون پاره شد و بزرگترین تصمیم رو گرفتیم و حاضر بودیم برگردیم به ونکوورچون اجازه ی کارمون رو در امریکا بلک کتس برامون گرفته بود برای همین دیگه نداشتیم و انتظار هم نداشتیم که بگن بفرمایید اجازه ی کار...نه خیلیم ازش ممنونیم از شهبال عزیز هر قدمی که برای ما برداشته که بسیار قدم خوبی بود بلک کتس برای شروع کار ما.برای ما اجازه ی کار در بلک کتس گرفت که با دل و جون کار کردیم سربازهای خوبی بودیم.در سخت ترین مرحله ی زندگیمون تصمیم گرفتیم دو تا برادر دست همو گرفتیم و گفتیم این تصمیمو می گیریم حتی شده دوباره به کانادا برگردیم و دوباره به امریکا برای احساسمون و با اقای سعید صیام اشنا شدیم اقای صیام بله برای ما نقش یک فرشته رو داره که این که اسمون باز شده راست می گه ولی بعد از اون چیزی گفته این که فرشته اس اقای صیام یک فرشته اس که اومد هیچ احتیاجیم نداره شما خودتون اقای صیام رو می شناسد قبل از من و هومن باهاش اشنا شدید.

علیرضا:بله
علی رضا امیر قاسمی : روی صحنه انرژی که به جود میارید چی می خورید که این انرژی رو به
وجود

 میارید ؟

هومن : بیشتر وقت ها حتی غذا هم نمی خوریم !

امیر قاسمی : مواد مخدر چی ؟

هومن : به هیچ وجه ! سیگار هم نمی کشیم !

کامران : از هیچ نوع مواد مخدر استفاده نمی کنیم !

امیر قاسمی : مشروب نمی خورید ؟

کامران : یه ذره ! اونم تولد شما باشه !

هومن : اون طوری نیست که بگیم بچه ها شیشه رو بریم بالا !

امیر قاسمی : می دونید مثلا طرفدارانتون وقتی شمارو روی صحنه می بینن می گن الان کامران و هومن

 توپ توپن که اینجوری می زنن و می رقصن !

هومن : خوب ما با تلفن هم حرف می زنیم هی از این طرف اتاق می ریم اونطرف اتاق !

کامران : خوب بیشتر انرژی رو هم وطنان می دن و موسیقی ! مثلا یه آهنگ هست مثل منو ببخش

 هومن نشسته پیانو می زنه و خیلی ریلکس ! اما یه آهنگ هم هست

مثل من تورو می خوام که انرژی زیادی به آدم می ده !

امیر قاسمی : قضیه ی این رقص مایکل جکسون از کجا اومده ؟

هومن : خوب ما از بچگی به مایکل جکسون خیلی علاقه داشتیم ! البته کل خانوادمون دوستش دارن !

امیر قاسمی : قضیه ی این بازو بندی که روی بازوتون می بندین چیه ؟ آدم فکر می کنه که از این

انتظامات ها هستید !

کامران : خوب اون علامت صلح که ما روی بازوهامون می بندیم !

امیر قاسمی : این رقصیدن روی صحنه و بالا و پایین پریدن ها همراه با خوندن سخته ؟

هومن : خیلی سخت تر از اینه که یه نفر همینجوری ایستاده یا نشسته می خونه ! مثل اینه که به یه

نفر بگن بدو و حالا بخون !

کامران : خوب اینا حساب شده هم هستن ونیاز به تمرین زیادی داره !

امیر قاسمی : تو خونه کی شیطون تره ؟

هومن : تقریبا نوبتی شیطون می شیم ! بعضی وقت ها من و بعضی وقت ها کامران ! اما اگه دوتایی با

هم شیطون بشیم که دیگه هیچی !

امیر قاسمی : اگه کسی خواهر شما رو ببینه و بعد بگه که این چقدر خشکله ناراحت می شین ؟

هومن : اگه بد بگه خوب هر کسی ناراحت می شه ! اما اگه همینجوری بگه این چقدر خشکله خوب

خوشحال هم می شم و می گم این خواهر منه !

در کل بستگی به نوع گفتنش داره !

امیر قاسمی : آشپزی تون چطوره ؟

هومن : خوبه !

امیر قاسمی : همه چیز بلدین درست کنین ؟

هومن : آره ! قورمه سبزی ! فسنجون !

کامران : مادرمون بیشتر اصرار کرد که ما یاد بگیریم که اگه یه روزی من نباشم شما بتونید یه چیزی برای

 خودتون درست کنید !

امیر قاسمی : وقتی کامران آشپزی می کنی تو چی کار می کنی ؟

هومن : من می خورم ! ظرفارو می شورم !

امیر قاسمی : خونه رو خودتو بهش می رسین ؟

کامران : خوب آره ! اما این روزا پدرمون باهامون هست و کمکمون می کنه !

امیر قاسمی : این اخلاق رو دارید که مثلا لباسانتون رو پرت کنید رو تختتون و بعد برید ؟

کامران : آره ! خیلی وقتا این کار رو می کنیم !

امیر قاسمی : کی لباساشو بیشتر تا می کنه و آویزون می کنه ؟

کامران : هومن !

هومن : نه ! شاید یکی بیشتر از کامران !

امیر قاسمی : خوب می دونم که هر کدومتون یه دوست دختر دارید ! چون هر کسی تو زندگیش یه

عشقی داره ! اما حالا به فکر ازدواج هستید ؟

هومن : نه اصلا ! اما نه این که هیچ وقت ! فعلا اصلا تو فکرش نیستیم !

کامران : من تو فکرش هستم ! اما امشب که دیر شد !

امیر قاسمی : فکر می کنید که یه روزی یه زن رابطه شما رو به هم بزنه ؟

هومن : نه ! هیچ وقت !

امیر قاسمی : فکر می کنید که یه روزی هر کدومتون یه آلبوم جدا وارد بازار کنید ؟

کامران : اصلا تو فکرش نیستیم !

هومن : ما به هم نزدیکیم چون برادر و رفیقیم ! نه به خاطر این که خواننده ایم !

امیر قاسمی : دعواتون نمی شه ؟

هومن : نه ! اصلا !

امیر قاسمی : اختلاف سلیقه ندارید ؟

هومن : نه اصلا ! مثلا ما می ریم فروشگاه لباس بگیریم ! کامران می گه من از این لباس خوشم میاد !

 من بهش می گم کامران این بهتره !

کامران هم می گه آره من دنباله همین بودم !

امیر قاسمی : حرف آخر رو کی می زنه ؟

کامران : منو هومن می دونیم که چقدر می دنیم و چقدر نمی دونیم ! به خاطر همین همیشه با هم

مشورت می کنیم و حرف آخر رو با هم میزنیم !

امیر قاسمی : سخنگو بیشتر کیه ؟

هومن : کامران ! اما اون چیزی رو می گه که با هم تصمیم گرفتیم که بگیم !

امیر قاسمی (با خنده) : پس تو بیشتر مرد عملی !

امیر قاسمی : بیشتر چه وقتی اضطراب دارید ؟

کامران : بیشتر یک دقیقه قبل از این که بریم روی صحنه ! مثلا ما کلی سفارش کردیم میریم رو صحنه

می بینیم میکروفون خرابه یا باطریش تموم شده یا می ترسیم نوازنده اونجایی که باید بزنهنزنه و ... ! به

 خاطر همین تا بریم رو صحنه منو هومن مثل برف پاک کن ماشین هی می ریم اینور می ریم اونور ! اما

وقتی می ریم رو صحنه اضطرابمون تموم می شه ! اما اگه خدایی نکرده بازم مشکلی باشه همونطوری

دیگه ادامه می دیم !

امیر قاسمی : حرفی ندارید برای گفتن که گفته نشده باشه ؟

کامران : نه ! فقط بگم ما تا سال دیگه بیست تا کنسرت داریم و مردم می تون بیان و ما در اونجا در

خدمتشون هستیم و کوچیکشونیم ! اینجا جا داره از سعید صیام ، رامین زمانی عزیز که قبل از این که

بیایم تو گروه بلک کتز تو یه گروه دیگه بودیم به نام پرواز و از اونجا دیگه ما با هم یکی شدیم ! بعد تو گروه

 بلک کتز آهنگ سوگند ، نسل عشق ، نرو نگو نمی شه ، لیلی و بگو منو کم داری را ساخت و توی

آلبوم بیست هم خیلی زحمت کشیدن ! و مریم حیدرزاده عزیز ! در واقع این تیمی که با ما بودن !